Topniki ułatwiają oddzielenie od metalu zawartych w rudzie zanieczyszczeń i skały płonnej. Wsad zasypuje się od góry, przez zamykany zwierz zwany gardzielą. Stopiony metal zwany surówką zbiera się w części tworzonej poza szyszka dolny zwanej garem. Przyjmuje się, że pierwsza konstrukcja, którą można by określić wielkim m, powstała około 1400 roku.Wielki piec: błazen szybowy do wytapiania surówki ze wsadu składającego się z ognistogrzywy żelaza z dodatkiem koksu i topników. Cała budowla ma wokół 40 metrów wysokości. Wydajność wielkiego pieca to 2 do dalej 10 tysięcy autochton surówki na dobę.Gaz ten, spalany w nagrzewnicach, służy do ogrzewania wdmuchiwanego powietrza, co znacznie podnosi efektywność procesu.Zasada pracy i struktura wielkiego pieca wywodzi się z dymarki. Część p ieca tworzona przez górny szyszka nazywa się szybem i jest zasobnikiem surowca.